Ontdek Zandvoort
Beeldenroute
Ontdek kunst in het dorp, de duinen en langs de kust.
Deze route brengt je langs verschillende beelden en bijzondere plekken in Zandvoort. Onderweg ontdek je kunst, architectuur en de geschiedenis van het dorp.
01
Route op de kaart
02
Langs de route
Arendje van der Meije
Kunstenaar: Bep Sturm van den Bergh, 1972. Bekende visloper Arendje van der Meije draagt klederdracht en een mand op haar rug, bestaande uit de bot en de zeiger. In haar armmand liggen een kop (voor het afmeten van garnalen) en een mes (voor het schoonmaken van vis).
Dorpsomroeper Floris Molenaar
Kunstenaar: Bep Sturm van den Bergh, 1972. Floris Molenaar (De Bokkum sr.), was dorpsomroeper tot bijna 80 jaar. Hij veilde vis met een stok tot een visvrouw ‘mijn’ riep, waarna de vis werd afgedekt met een rode zakdoek. Samen met zijn vrouw Arendje beheerde hij een fruitkar bij de strandweg.
Zandvoorts Museum
In het Zandvoorts Museum vind je gedurende het jaar verschillende wisselende exposities. Daarnaast kun je in de stijlkamer een duik in het verleden nemen met verschillende attributen uit het verleden van Zandvoort.
Dorpsomroeper Klaas Koper
Kunstenaar: Mara Dominioni. Bronzen beeld van Klaas Koper, alias De Klinker, dorpsomroeper van 1994 tot 2010. Hij vertegenwoordigde Zandvoort op concoursen en won prijzen. In 1999 werd hij geridderd. Het beeld ontstond uit een masterclass van Kees Verkade tijdens 700 jaar Zandvoort (2004).
Jaapje van Zandvoort (binnen)
Kunstenaar: Noor Brandt. Simon Paap (Jaapje van Zandvoort) was met 76 cm de kleinste mens van zijn tijd. Geboren als visserszoon trad hij op als kermisattractie en werd gepresenteerd als ‘de kleinste mensch ter wereld’. Hij was welkom aan koninklijke hoven en stierf op een kermis in Dendermonde.
Gezin
Kunstenaar: Hans Bayens, 1967. Het bronzen beeld Gezin toont vader, moeder en kind. Het kind dreigt weg te lopen en krijgt een standje. Bayens maakte het werk in opdracht van de gemeente als karakteristiek accent op het vernieuwde plein. In 2006 werd het geplaatst op het Raadhuisplein.
Madame Migraine
Kunstenaar: René Rikkelman, 1998. De bronzen, wulpse Madame Migraine draagt een hoed, houdt een glas en een fles wijn vast en lijkt ondanks haar hoofdpijn te genieten. Het beeld werd bij de heropening van het Kerkplein geschonken door Bob Nees. De granieten sokkel is geplaatst door de gemeente.
De Zonnebaadster
Kunstenaar: Jan van Luijn, 1966. De bronzen Zonnebaadster ligt naakt en ontspannen op haar sokkel aan het Badhuisplein. Al sinds 1966 trotseert ze weer en wind, en spreekt ze tot de verbeelding van generaties Zandvoorters. Het sculptuur kreeg nooit een echte naam, maar wél trouwe bewonderaars.
Another shade of she
Kunstenaar: Marlène Sjerps, 2006. Het sculptuur ‘Another Shade of She’ vormt een twee-eenheid met het nabijgelegen ‘The Seas of She’. Ze zijn als zusters verbonden. “Tegen de zon in ziet zij haar zuster naderen…” staat symbool voor hun onderlinge verbondenheid en positie aan zee.
The seas of she
Kunstenaar: Marlène Sjerps, 2006. ‘The Seas of She’ verbeeldt verbondenheid met de zee. Haar vormen verwijzen naar vruchtbaarheid, verwantschap en de grens tussen land en water. In opdracht van een Zandvoortse zakenman gemaakt en in 2006 in bruikleen aan de gemeente geplaatst.
Loeres
Kunstenaar: Edo van Tetterode, 1963. Loeres werd aanvankelijk gepresenteerd als aangespoeld Paaseilandbeeld. De grap, opgezet door kunstenaar Edo van Tetterode en de NCRV, haalde zelfs de internationale pers. Enkele dagen later onthulde hij dat het om een goed geslaagde 1 aprilgrap ging.
Omweg: Arie Kerkman (binnen)
Kunstenaar: Kees Verkade, 1976. Arie Kerkman (Lange Arie) was timmerman, oprichter van Bouwvereniging EMM en jarenlang wethouder. Dit sculptuur staat in de hal van de naar hem vernoemde flat aan de Lijsterstraat. Wie geluk heeft, mag even binnen kijken. Een kleine omweg waard.
Moeder en kind #1
Kunstenaar: Aal de Jong-Koning, 1965. Bronzen beeld van een moeder en kind op betonnen sokkel. Ze houden elkaars hand stevig vast en kijken samen vooruit. Het beeld straalt kracht, bescherming en tederheid uit. Gesigneerd met ‘A. Koning’. Te vinden in het plantsoen aan de Fazantenstraat.
Twee Provencialen
Kunstenaar: Aal de Jong-Koning, 1965. Twee meisjes, arm in arm, maken een sierlijk pasje in zwierige kleding, met identieke uitdrukking en het rechterbeen naar voren. Een soortgelijk beeld uit 1966 staat in Rotterdam en is daar bekend als ‘Provenciaaltjes’, ‘Winkelende meisjes’ of ‘De weesmeisjes’.
De Wasvrouw
Kunstenaar: Wilfried Put, 1964. De Wasvrouw hangt sierlijk haar wasgoed op – je ziet de waslijn bijna voor je. In 1964 werd het beeld onthuld als een van vijf sculpturen die de gemeente liet plaatsen om de woonwijken te verfraaien. Ze moesten figuratief zijn en een sierlijk accent toevoegen.
Visserman
Kunstenaar: Christina Nijland, 1964. Een jongen toont trots zijn vangst – toepasselijk, want vlakbij ligt het Zwanenmeer waar grote karpers zwemmen. Het beeld werd in 1964 onthuld als een van vijf werken. De kunstenares ontving 6000 gulden uit het gemeentelijke verfraaiingsfonds.
Zeemeermin met kind
Kunstenaar: Nel Klaassen, 1973. Een zeemeermin tilt haar jonge kind hoog boven haar hoofd. Het beeld symboliseert de verbondenheid met de zee en het steeds vernieuwende leven. Deze vrije opdracht werd in 1973 door het bestuur van Stichting ZorgContact geschonken aan de bewoners van de wijk.
Startende schaatser
Kunstenaar: Kees Verkade, 1967. Een bronzen jongeman met schaatsen, klaar voor de start. Zijn gestrekte armen en benen tonen de afzet. Het beeld werd in Zandvoort gemaakt en geschonken door de architect van de Wim Gertenbachschool, toen nog de openbare ULO-school, als aandenken aan zijn arbeid.
Suzanna
Kunstenaar: Gooitzen de Jong, 1964. Suzanna toont een vrouw die zich wast. Op advies van stadsarchitect Van Linssen gaf de gemeente in 1962 opdracht voor meerdere bronzen beelden. Dit afgietsel van het origineel in Enschede kreeg hier een nieuwe bestemming en verrijkt sindsdien de omgeving.
Meisje op een skippybal
Kunstenaar: Kees Verkade, 1975. Een meisje met hoed, blij springend op haar skippybal. Het beeld op de rotonde Van Lennepweg sluit aan op het thema ‘sport en spel’, waar Kees Verkade zich begin jaren ’70 op richtte – terwijl hij internationaal doorbrak met exposities in galeries.
This ain’t Johnny Doe
Kunstenaar: Marlène Sjerps, 2009. ‘This ain’t Johnny Doe’ verbeeldt John, die na een leven vol ups en downs door ziekte werd getroffen. Zijn ambities verdwenen, maar zijn levenslust niet. Hij vond een nieuwe weg met andere dromen. Het beeld vraagt om een kleine omweg, maar die is het meer dan waard.
Le Ciel Enfantin
Kunstenaar: Kees Verkade, 1993. Een jonge vrouw tilt haar kind hoog op, als reikt het naar de hemel. ‘Le Ciel Enfantin’ – Frans voor ‘de kinderlijke hemel’ – symboliseert een kind dat wil groeien, dromen en reiken, omdat het leven nog helemaal open ligt. Geschonken door Slokker Vastgoedontwikkeling.
Moeder en kind #2
Kunstenaar: Charlotte van Pallandt, 1964. Stenen sculptuur van een moeder met haar kind op schoot. Van Pallandt, een van Nederlands bekendste beeldhouwers, maakte meerdere versies van ‘Moeder en kind’ in diverse materialen. Haar werk is wereldwijd te zien op prominente plekken.
Touwtje-springende meisjes
Twee meisjes springen vrolijk touw. Het beeld stond eerst bij het gemeentehuis, maar kinderen hingen eraan. Nel Klaassen vroeg vergeefs om verplaatsing en schakelde toen koningin Juliana in, met wie zij vaker samenwerkte. Na een koninklijke brief werd het alsnog verplaatst naar het Kromboomsveld.
Verzetsbeeld
Kunstenaar: Kees Verkade, 2002. Een naakte man: zijn rechterarm gebogen voor de borst als teken van verzet, zijn linkerarm gestrekt met gebalde vuist als symbool van onverzettelijkheid. Op de muur erachter staat Verzet Vrijheid Toekomst. Het beeld herdenkt verzet tegen tirannie, toen, nu en later.
Vliegers
Kunstenaar: Linda Verkaaik, 2001. Dit werk van staal en acrylaat is 6 meter hoog en 11 meter lang. De kleurige schaduwen veranderen mee met het daglicht. Het bevat ook een zitplek. Verkaaik werkt in twee en drie dimensies. “De functie geeft het beeld een verhaal,” aldus de kunstenaar.
Tetraëder
Kunstenaar: Erik van Spronsen, 1978 / 2015. ‘Tetraëder’ is een wiskundige figuur waar Van Spronsen veel mee werkt. De geometrische wetmatigheid van de kubus vormt een voortdurende bron van studie, onderzoek en inspiratie. In 2015 is het beeld verplaatst naar het plantsoen bij de Tjerk Hiddesstraat.
Nationaal Autosportmonument
Kunstenaar: Karl Adrian Wolff, 1998. Na het dodelijk ongeluk van Marcel Albers (1993) in Engeland werd dit monument opgericht als blijvend eerbetoon aan coureurs die belangrijk zijn (geweest) voor de Nederlandse autosport. Max Verstappen is de meest recente toevoeging aan het monument.
Winnaar EK Zandsculpturen 2017
Kunstenaar: Fergus Mulvaney (Ierland), 2017. Replica van het originele zandkunstwerk dat in 2017 het EK Zandsculpturen won. Geïnspireerd op beeldhouwer Eppe de Haan. Om het bestand te maken tegen weer en wind is het vereeuwigd in een duurzaam materiaal. Geschenk van Stichting Strandkorrels.
Winnaar EK Zandsculpturen 2018
Kunstenaar: Sergio Ramirez (Spanje), 2018. Replica van de winnende EK-zandsculptuur (thema: Leonardo da Vinci). Geïnspireerd op Gaudí’s architectuur en Picasso’s kubisme. Vereeuwigd in duurzaam materiaal. Geschonken door Stichting Strandkorrels als blijvende ode aan Spaanse meesters.
Joods Namenmonument
In 1940 bliezen nazi’s het Joodse Godshuis op: het begin van de Jodenvervolging in Nederland. Slechts 17 Zandvoortse Joden overleefden de oorlog. In de muur staan 308 namen gegraveerd van wie in de Holocaust zijn omgekomen. “Zo lang wij hun naam noemen, worden ze niet vergeten.”
Oude garnalenvisser
Kunstenaar: Kees Verkade, 1970. Een oude man van brons, zittend op de bank en starend naar zee. Dit geliefde beeld – ook wel ‘De Wurf’ of ‘oude garnalenvisser’ genoemd – siert het plein sinds 1970. Dagelijks schuiven mensen aan voor een foto en het uitzicht.
Keizerin Elisabeth ‘Sisi’
Kunstenaar: Kitty Warnawa, 2009. Keizerin Elisabeth ‘Sisi’ verbleef in 1884 drie weken in Zandvoort en keerde het jaar erop terug. Dit beeld herdenkt haar liefde voor de badplaats, die ze bezong in haar gedicht Abschied von Zandvoort: “Noch ein letzten, langen Blick, auf dich, geliebtes Meer…”